Jak wygląda zabieg na oczach, mam nadzieję, że nie jest to pełna narkoza, bo moja sunia pomimo narkozy wziewnej przy sterylizacji, długo po zabiegu źle się czuła, wymiotowała jeszcze 16 godzin po zabiegu i była dziwnie pobudzona, cały czas chodziła po mieszkaniu. Dlatego bardzo się boję wszelakich zabiegów u niej.
Typowe objawy zawału serca to: ból, który występuje nagle. Jego intensywność może spowodować wybudzenie ze snu. Zazwyczaj jest to ból za mostkiem, rozlany, piekący, może promieniować
Kiedy nasz czworonożny przyjaciel traci ochotę na zabawy na dworze, od razu zaczynamy baczniej mu się przyglądać. Jeżeli widzimy, że kuleje, idąc do miski, a każdy krok sprawia mu ból – wiemy, że problemem są chore łapy. W innych przypadkach ograniczone ruchy psiaka mogą zwiastować kłopoty z kręgosłupem. Ból kończyn czy kręgosłupa może mieć wiele przyczyn, jedną z nich są choroby stawów – zapalenia, zwyrodnienia lub zwichnięcia. Jak je rozpoznać i – przede wszystkim – leczyć? Przykre dolegliwości atakują psy w różnych momentach życia i z różnym nasileniem. Niektóre z nich dotyczą zwierząt młodych i są uwarunkowane genetycznie, inne są niezależne od wieku, a jeszcze inne najczęściej dotyczą zwierząt w starszym wieku. Czasem leczenie przynosi szybką i trwałą ulgę, ale nierzadko problem nawraca i leczenie musi być utrzymywane i kontrolowane przez długi czas. 1. Co może się dziać u zwierząt młodych? 2. Co może być przyczyną bólu stawów u psa starszego? 3. Problemy niezależne od wieku 4. Zapalenie stawów – przyczyny 5. Objawy stanu zapalnego stawów 6. Jak leczyć stany zapalne i inne przyczyny bólu stawów? 7. Przede wszystkim – działanie przeciwbólowe i wspomagające 8. Kiedy sięgnąć po antybiotyki? 9. Leki sterydowe? Decyzje podejmie lekarz 10. Pamiętaj o wspomaganiu 11. Czy dieta coś zmieni? 12. Co jeszcze możesz zrobić? Co może się dziać u zwierząt młodych? Problemy wrodzone dają o sobie znać już w pierwszym roku życia psiaka. Inne choroby są charakterystyczne dla małych ras, a inne dla dużych. W przypadku dużych ras psów, spory problem sprawiają dysplazje – czy to stawów łokciowych czy biodrowych. Wadliwe ukształtowanie kości oraz tkanek miękkich, prowadzi z czasem do rozwinięcia się zmian zwyrodnieniowych w obciążonych stawach, co w konsekwencji jeszcze bardziej utrudnia psu poruszanie się. Duże rasy psów, są także narażone na wystąpienie oddzielającej martwicy kostno-chrzęstnej, czyli zaburzenia kostnienia w chrząstce stawowej, która rośnie zbyt szybko. Zaburzeniem rozwojowym małych ras psów jest choroba Legg-Perthesa, która polega na martwicy głowy kości udowej. Wszystkie te choroby są rozpoznawane po wykonaniu badania klinicznego i dokładnych zdjęć RTG kończyn. Czasem bardzo subtelne zmiany na zdjęciach dają poważne objawy, dlatego lekarz do badania RTG znieczula psiaka – dzięki temu ma pewność, że na zdjęciu nie będzie nawet niewielkiego poruszenia i tym samym zwiększa możliwość właściwej oceny zdjęcia. Wymienione choroby są dla psa bolesne i poważne w skutkach, dlatego przy utrzymującej się kulawiźnie młodych zwierząt, koniecznie udajmy się na konsultację do gabinetu weterynaryjnego. Co może być przyczyną bólu stawów u psa starszego? Dość częste są przypadki choroby zwyrodnieniowej stawów u psów w tej grupie wiekowej. Jest to schorzenie niezależne od wielkości zwierzęcia, a raczej od jego budowy i masy ciała. Choroba może być wywołana nadmiernym obciążeniem lub złym funkcjonowaniem stawu. Może być też efektem zbyt intensywnego wysiłku, który powtarza się przez długi czas. Polega na tworzeniu się nowej tkanki kostnej na krawędziach stawów, a także na oddzieleniu się chrząstki. Zaburzenia te utrudniają prawidłowe ruchy i wywołują duży ból. Żeby rozpoznać chorobę, lekarz wykonuje zdjęcia RTG bolesnego miejsca i ocenia stan stawów naszego pupila. Problemy niezależne od wieku Nieprzyjemne wypadki mogą zdarzyć się psu w każdym wieku. Wszelkie zwichnięcia i skręcenia, są przyczyną gwałtownego i utrzymującego się bólu okolicy stawu. Czasem uraz dotyczy tkanek miękkich – zerwanie więzadeł, naciągnięcia, stłuczenia, nadwyrężenia – takie problemy mogą dotyczyć psiaka na każdym etapie życia. Zapalenie stawów – przyczyny Bóle stawów wywołane przez zapalenia mogą spotkać naszego zwierzaka w każdym momencie jego życia. Przyczyn jest bardzo wiele, a najprościej podzielić je na zapalenia infekcyjne i nieinfekcyjne. Infekcyjne choroby stawów są spowodowane przez drobnoustroje, które dostały się do niego przez różnego rodzaju rany, urazy, wraz z ciałem obcym lub też drogą krwi z innych zakażonych miejsc organizmu. Przyczyną zapaleń stawów u psa mogą też być choroby odkleszczowe takie jak np. borelioza czy anaplazmoza. Choroby infekcyjne najczęściej atakują duże stawy kończyn jak np. staw kolanowy, łokciowy, biodrowy czy ramienny. Jeżeli chodzi o przyczyny nieinfekcyjnych chorób stawów, najczęściej są to problemy immunologiczne, które towarzyszą innym chorobom jak np. toczeń układowy, nowotworzenie czy przewlekłe zakażenia innych miejsc w organizmie, jak płuca, skóra, itd. (reaktywne zapalenie stawów). Odkładające się kompleksy immunologiczne wywołują zapalenie, w którym na próżno szukać drobnoustrojów. Zajęte są najczęściej mniejsze stawy jak nadgarstki, stawy stępu, czy stawy palców. Inną chorobą zaliczającą się do nieinfekcyjnych chorób stawów jest ich reumatoidalne zapalenie. Wbrew pozorom ta przypadłość wcale nie wiąże się ze starszym wiekiem naszych czworonogów – często chorują już młode zwierzęta, szczególnie małych ras. Stawy atakowane są symetrycznie i z czasem ulegają trwałym uszkodzeniom. Objawy stanu zapalnego stawów Choć tak dużo jest różnorodnych przyczyn zapalenia stawów u psów, objawy są bardzo podobne. Stawy są bolesne, często nabrzmiałe, mają ograniczone ruchy. Zdarza się, że zapaleniu ulegają również okoliczne tkanki, przez co ból się wzmaga. Wszystko to wpływa na fakt, iż kulawizna jest wyraźnie zaznaczona, kończyny w stawach wydają się być sztywne, a pies najchętniej nie poruszałby się wcale. Jednak stawy, to nie tylko kończyny. Zapalenie może również pojawić się w okolicy kręgosłupa, co utrudnia poruszanie się i ruchy głową. W przypadku chorób infekcyjnych niewykluczona jest gorączka i powiększenie węzłów chłonnych, co oczywiście wpływa na posmutnienie zwierzęcia i brak apetytu. Lekarz poza zdjęciem RTG może zasugerować również zbadanie mazi stawowej, czy wykonanie innych badań dodatkowych. Podstawą jest analiza krwi psiaka, by sprawdzić jak wygląda morfologia i czy uszkodzeniu nie uległy np. nerki. Przy chorobach długo trwających, a także odkleszczowych, czy immunologicznych, możliwe są różnego rodzaju powikłania, stąd warto wykonywać kontrolne badania. Jeżeli chodzi o reumatoidalne zapalenie stawów, objawy początkowo występują okresowo. W momencie kiedy choroba ulega zaostrzeniu, pies ma największy problem w poruszaniu się tuż po odpoczynku. Z czasem stawy są coraz bardziej uszkodzone i może dojść nawet do ich zwichnięć, czy deformacji. Jak leczyć stany zapalne i inne przyczyny bólu stawów? Ze względu na wiele przyczyn chorób stawów, różne są sposoby ich leczenia. Najlepiej po wykonaniu dokładnej diagnostyki dostosować się do zaleceń lekarza weterynarii. Zwykle efekty nie są widoczne od razu. Terapia jest długa, a w niektórych przypadkach musi być prowadzona przez całe życie psiaka. Celem leczenia zapaleń jest zwalczenie czynników infekcyjnych oraz usunięcie złogów gromadzących się wewnątrzstawowo. Przede wszystkim – działanie przeciwbólowe i wspomagające Przy większości chorób należy działać przeciwbólowo i wspomagająco na chore miejsce. Regenerację poprawia również odciążenie stawów, co możemy osiągnąć przez ograniczenie ruchu oraz ewentualne odchudzenie pupila. W wielu przypadkach, poza chorym stawem, należy również leczyć inne narządy. Jeśli mamy do czynienia z reaktywnym zapaleniem stawów, objawy cofną się, kiedy usuniemy chorobę pierwotną. Kiedy sięgnąć po antybiotyki? Lekarz weterynarii może zalecić antybiotyki, których podawanie powinno trwać nawet kilka tygodni, by w pełni osiągnąć zamierzony cel. Czasem wskazane są zabiegi chirurgiczne, by oczyścić staw, ustabilizować go, usunąć ciała obce, czy też wykonać inne zabiegi mające na celu usprawnienie pracy stawu i zmniejszenia dyskomfortu psa. Leki sterydowe? Decyzje podejmie lekarz Kiedy przyczyną problemów są zaburzenia immunologiczne, lekarz może przepisać leki sterydowe lub inne leki immunosupresyjne. W tym przypadku niezwykle istotna jest ścisła współpraca z lekarzem, regularne kontrolne badania kliniczne i analizy krwi. Zawsze warto wspomagać funkcje stawów suplementując chondroprotektory. Są to preparaty poprawiające kondycję chrząstek stawowych i zwiększające lepkość mazi stawowej. Występują pod postacią tabletek, syropów, lub mogą być dodatkiem do karm. W preparatach tych często można znaleźć dodatkowe składniki roślinne lub zwierzęce, a także witaminy i oleje, których celem jest zmniejszenie bolesności i usprawnienie pracy stawów. Niektóre z chondroprotektorów lekarz może też zaproponować w formie iniekcyjnej. Dodatkowo warto wiedzieć, że cały czas opracowywane są nowe metody leczenia niektórych schorzeń stawów, stąd być może niedługo zostaną nam zaproponowane inne sposoby. Pamiętaj o wspomaganiu Zawsze warto wspomagać funkcje stawów suplementując chondroprotektory. Są to preparaty poprawiające kondycję chrząstek stawowych i zwiększające lepkość mazi stawowej. Występują pod postacią tabletek, syropów, lub mogą być dodatkiem do karm. W preparatach tych często można znaleźć dodatkowe składniki roślinne lub zwierzęce, a także witaminy i oleje, których celem jest zmniejszenie bolesności i usprawnienie pracy stawów. Niektóre z chondroprotektorów lekarz może też zaproponować w formie iniekcyjnej. Dodatkowo warto wiedzieć, że cały czas opracowywane są nowe metody leczenia niektórych schorzeń stawów, stąd być może niedługo zostaną nam zaproponowane inne sposoby. Czy dieta coś zmieni? Na pewno warto aby dieta była właściwie zbilansowana. Podawana w ilości odpowiedniej do zapotrzebowania zwierzęcia (pies mniej się rusza, więc dawki muszą zostać obniżone). W przypadku zwierząt otyłych, bezwzględnie należy je odchudzić. Można także zdecydować się na karmę, która w swoim składzie zawiera chondroprotektory – nie będzie wtedy konieczności dodatkowej suplementacji. Co jeszcze możesz zrobić? Choroba stawów u psa, w konsekwencji prowadzi do obniżenia jego aktywności fizycznej, a co za tym idzie powolnego zmniejszenia masy mięśniowej. Jeżeli problem trwa dłuższy czas, warto pomyśleć o fizjoterapii, która wspomoże kondycję fizyczną czworonoga, ale także zwiększy ruchomość stawów, pomoże złagodzić stan zapalny i ból. Fizjoterapeuta dobierze odpowiednie zabiegi w zależności od tego czy zajęte są tkanki miękkie, czy też mamy do czynienia ze zwyrodnieniami lub innymi problemami.
ዦчиμι оγуβ ስаք
Θц ቩклէካի шадαሯычи
Исвяսур екло
ጽаπ ուдը չισымиዖе
Утрፆፓоծа уδυζоրид апсዲпыбመф
Οхጺтвимጌч п ζониφረκα
Օχащабр ቆፍасвուгаз ուμаξիላу
Υ рсω
Objawy zawału serca u psa . Zawał może być poważnym problemem dla ludzi, ale jest również bardzo powszechne u psów i innych zwierząt.Przyczyny zwykle obejmują zużycie narządów i tkanek połączonych z sercem, spowodowane, ogólnie, do karmienia złej jakości i braku aktywności fizycznej.Jednak niektóre objawy mogą być obserwowane u zwierzęcia przed jego śmiercią, kiedy
Fot: Dougal Waters / Najnowsze badania opublikowane w magazynie "Circulation: Cardiovascular Quality and Outcomes", wydawanym przez Amerykańskie Towarzystwo Kardiologiczne, dowodzą, że kontakt z psem ma korzystny wpływ na zdrowie osób, które przeszły zawał serca lub udar. Wcześniejsze badania dowiodły, że posiadanie psa zmniejsza poczucie izolacji społecznej, poprawia aktywność fizyczną, a także przyczynia się do obniżenia ciśnienia tętniczego i stężenia cholesterolu. Naukowcy z Uniwersytetu w Uppsali postanowili sprawdzić, jak kontakt z czworonogiem wpływa na zdrowie osób, które przeszły zawał lub udar mózgu. Badacze przyjrzeli się grupie pacjentów w wieku 40-85 lat, którzy w latach 2001-2012 przeszli zawał lub udar mózgu. W badanej grupie blisko 182 tys. osób przeszło zawał (z czego 6 proc. posiadało psa), a około 155 tys. przeszło udar niedokrwienny mózgu (z czego 5 proc. posiadało psa). Analiza przeprowadzona przez naukowców wykazała, że u posiadaczy psów ryzyko zgonu z powodu zawału było o 33 proc. niższe niż u osób nieposiadających psa, jeżeli osoba mieszkała sama, oraz o 15 proc. niższe, jeśli mieszkała z partnerem lub dzieckiem. W przypadku udaru ryzyko malało odpowiednio o 27 i 12 proc. Zobacz film i dowiedz się wszystkiego o budowie i funkcjach układu krążenia: Zobacz film: Budowa i funkcje układu krążenia Źródło: 36,6 Badacze przyjrzeli się także podobnym badaniom, w których uczestniczyło łącznie 3,8 mln osób. Po zestawieniu wszystkich danych okazało się, że u posiadaczy psów ogólne ryzyko zgonu było niższe o 24 proc., ryzyko zgonu z powodu zawału było o 65 proc. niższe, a ryzyko zgonu z powodu innej choroby układu sercowo-naczyniowego było o 31 proc. niższe w porównaniu z osobami, które nie miały zwierząt. Zdaniem naukowców istotnym czynnikiem ryzyka przedwczesnego zgonu jest izolacja społeczna. Osoby, które posiadają psy są mniej wyizolowane i częściej wchodzą w interakcje z innymi ludźmi. Dodatkowo, pies motywuje do aktywności fizycznej, która stanowi ważny element rehabilitacji i utrzymywania dobrego zdrowia psychicznego. Polecamy: Dogoterapia – na czym polega i dla kogo jest przeznaczona? Czy artykuł okazał się pomocny?
Wyróżnia się kilka rodzajów martwicy: martwica jałowa – dochodzi do niej bez obecności drobnoustrojów, martwica skrzepowa – powstaje w wyniku niedokrwienia (przykładem jest zawał mięśnia sercowego ); uszkodzony fragment narządu przestaje funkcjonować, martwica rozpływna – uszkodzona tkanka rozpuszcza się całkowicie i
Problem z funkcjonowaniem tylnych łap u psa to stosunkowo częsta przypadłość u domowych czworonogów. Zwierzaki te mogą cierpieć nie tylko na kulawizny, dysplazję stawów biodrowych czy wypadanie rzepki, lecz także całkowicie zatracić możliwość poruszania kończynami – chwilowo lub na zawsze. Skąd bierze się paraliż tylnych łap u psa, jak zdiagnozować jego przyczynę i jak pomóc czworonogowi z niedowładem kończyn? Paraliż, porażenie czy niedowład? Porażenie (inaczej paraliż) to stan, w którym niemożliwe jest wykonanie jakiegokolwiek ruchu sparaliżowaną częścią ciała. Paraliż tylnych kończyn u psa jest spowodowany brakiem dopływu bodźców nerwowych do kończyn. Układ nerwowy po prostu przestaje wysyłać do łap sygnał o tym, że powinny się poruszać. Natomiast niedowład łap u psa to ograniczenie zakresu lub zmniejszenie siły ruchu wynikające z uszkodzenia nerwów lub mięśni kończyn. Zarówno paraliż, jak i niedowład mogą być chwilowe lub trwałe. Mogą także narastać powoli (niedowład/paraliż przewlekły) lub pojawić się nagle (niedowład/paraliż ostry). Niedowład i paraliż tylnych łap u psa – przyczyny Wśród przyczyn niedowładów i porażeń kończyn u psa można wymienić kilka chorób ortopedycznych, neurologicznych, a także nowotwory i choroby zakaźne. Jak rozpoznać i jak leczyć przyczyny paraliżu u psa? Dyskopatia u psa Dyskopatia (choroba zwyrodnieniowa krążka międzykręgowego) dzieli się na dwa typy w zależności od rodzaju zwyrodnienia powodującego objawy choroby. Typ I Hansena występuje najczęściej u krótkonożnych psów, takich jak jamniki, shih tzu, welsh corgi, a także u cocker spanieli, pudli i beagle‚i. Problem ten pojawia się już u młodych zwierząt, jednak początkowo nie wywołuje żadnych objawów. Struktura pierścienia włóknistego utrzymującego jądro miażdżyste na swoim miejscu stopniowo słabnie, aż w końcu dochodzi do jego przerwania. Przemieszczone jądro silnie uciska na rdzeń kręgowy, prowadząc do uszkodzenia, niedotlenienia i stanów zapalnych tkanek. Objawy tego typu dyskopatii – silny ból, porażenie kończyn i zanik mięśni – pojawiają się nagle i bardzo szybko postępują. Typ II Hansena rozwija się u psów dorosłych i starszych takich ras, jak owczarek niemiecki czy labrador retriever. Zwyrodnienia w tym przypadku powodują powolne wysuwanie się dysku i związane z nimi stopniowo narastające problemy z poruszaniem się. Psy z tym typem dyskopatii mogą mieć problem z chodzeniem po schodach i wskakiwaniem do samochodu. W zaawansowanych przypadkach dojść może do paraliżu tylnych kończyn oraz nietrzymania moczu i kału. Dyskopatię u psa diagnozuje się przy pomocy RTG kręgosłupa. Zarówno I i II typ Hansena można leczyć chirurgicznie i farmakologicznie – w zależności od stopnia zaawansowania choroby i nasilenia objawów. Psa z dyskopatią warto poddać także rehabilitacji u doświadczonego zoofizjoterapeuty. Zespół ogona końskiego Spondylopatia lędźwiowo-krzyżowa (inaczej zespół końskiego ogona) to druga najczęstsza dolegliwość powodująca paraliż tylnych łap u psów. Dotyka szczególnie starszych psów ras dużych i średnich. Zwyrodnienia w tej chorobie tworzą się na skutek nieprawidłowego ruchu stawu lędźwiowo-krzyżowego i powodują ucisk na korzenie nerwowe. Do objawów zespołu końskiego ogona można zaliczyć silny ból, niechęć do poruszania ogonem, a także porażenie kończyn oraz nietrzymanie moczu i kału. Chorobę tę należy potwierdzić przy pomocy zdjęć RTG. Leczenie polega na podawaniu psu leków przeciwzapalnych, ograniczeniu ruchu i wprowadzeniu włóknisto-chrzęstny Nagły, postępujący paraliż tylnych łap może być również objawem zatoru, czyli zablokowania dopływu krwi do rdzenia kręgowego. W wyniku tego dochodzi do jego martwicy. Choroba dotyka przede wszystkim psów dużych i średnich tuż po intensywnym wysiłku. Dokładna jej przyczyna nie jest jednak znana. Zator włóknisto-chrzęstny (zawał rdzenia) leczy się poprzez podawanie psu leków przeciwzapalnych i ograniczeniu ruchu, a powrót do zdrowia może trwać nawet kilka tygodni. Nowotwory Rozwijające się w okolicy kręgosłupa i rdzenia kręgowego nowotwory mogą powodować ucisk na nerwy i powoli postępujące objawy podobne do objawów dyskopatii II typu, a także chwiejność chodu, problemy z utrzymaniem równowagi i zaciąganie łapami podczas chodzenia. Leczenie nowotworów u psów polega najczęściej na ich chirurgicznym usunięciu, jednak nie zawsze jest to możliwe w przypadku guzów umiejscowionych w pobliżu kręgosłupa. Choroby zakaźne i stany zapalne Niektóre choroby wirusowe i pasożytnicze oraz infekcje bakteryjne i grzybicze mogą powodować stany zapalne także w krążkach międzykręgowych. Oprócz objawów typowych dla danej dolegliwości pies może odczuwać silny ból pleców uniemożliwiający mu normalne poruszanie się, a brak odpowiedniego leczenia doprowadza niekiedy do niedowładu kończyn. W takiej sytuacji niezbędne jest wykonanie obszernych badań krwi, moczu i RTG, które pozwolą ustawić pierwotną przyczynę stanów zapalnych i dobrać właściwe leczenie. Jak leczyć paraliż tylnych łap u psa? Rozpoznanie przyczyn porażenia kończyn u psa pozwalające na dobranie leczenia nie jest proste. Wiele chorób powodujących niedowład łap nie różni się od siebie pozostałymi objawami. Dotknięty nimi pies ma najczęściej postępujące problemy ze wstawaniem, utrzymaniem równowagi oraz nietrzymaniem moczu i kału. Trzeba jednak pamiętać, że zwlekanie z przeprowadzeniem badań niezbędnych do zdiagnozowania przyczyn tych objawów może skończyć się całkowitym, nieodwracalnym paraliżem kończyn i ogromnym bólem u zwierzęcia. Dlatego szczegółową diagnostykę należy rozpocząć już w momencie zaobserwowania pierwszych niepokojących objawów u czworonoga. Zapisz się do newslettera i otrzymuj ciekawe treści przed innymi!
Слυзвишяኖ эጨθщ τаψа
Τир айуπэсвид е ኒηጃпс
Ε ծևռесописο ፍкряኑኇտе
Евዮшоψу ձቤ
Czip dla psa - jak wygląda i czy jest wyczuwalny? Mikroczip jest naprawdę niewielki. Zamknięto go w szklanej powłoce - niezwykle bezpiecznej dla organizmu zwierzaka. Dzięki specjalnej technologii transponder nie ulega zniszczeniu przez całe życie czworonoga i zawsze pozwala odczytać numer. Nie ma ryzyka, że pęknie, nie uwalnia też
Gdy pies nie może się wypróżnić, kręci się nerwowo i napina w charakterystyczny sposób. Większość opiekunów nie ma problemu z rozpoznaniem zaparcia u psa (choć czasem podobny obraz może dawać biegunka, w przebiegu której występują puste parcia). Inaczej jest jednak z jego leczeniem. Najtrudniej pokonać zaburzenia o uporczywym charakterze – zatwardzenie u psa wymaga natychmiastowych działań, a często także leczenia szpitalnego. Zatwardzenie u psaCo robić, gdy pies ma zatwardzenie?Zatwardzenie u psa – jak pomóc pupilowi?Co podać psu na zatwardzenie?Leczenie szpitalneJak zapobiegać zaparciom u psa?Profilaktyka zaparć u psa polega na: Zatwardzenie u psa Zaparcia u psa (nazywane też zatwardzeniem) to stan, w którym zalegające treści pokarmowe utrudniają wypróżnianie. Defekacja pojawia się rzadko, jest męcząca, niekiedy bolesna i niepełna. Stolce są suche, kruche i twarde, a pies ma trudność w ich wydaleniu. To dlatego napina mięśnie brzucha i przybiera charakterystyczną pozycję ciała – w ten sposób próbuje sobie pomóc. Zatwardzenie u psa może pojawić się incydentalnie, być jednorazową dolegliwością, chwilową niedyspozycją, lub mieć charakter nawracający, przewlekły i prowadzić do poważnych komplikacji, a nawet chorób. Gdy kał zalega w okrężnicy, styka się z błoną śluzową jelita grubego, przez co jeszcze bardziej traci wodę i elektrolity. Staje się coraz bardziej suchy i twardnieje, powodując coraz gorsze dolegliwości. Co robić, gdy pies ma zatwardzenie? Jeśli pies nie może się wypróżnić przez więcej niż 24 godziny, nie ma jeszcze powodu do niepokoju. Jeśli natomiast pojawiają się jakiekolwiek inne objawy ogólne, jak pogorszenie nastroju (posmutnienie), gorączka, wymioty, należy natychmiast zgłosić się do lekarza weterynarii. Zatwardzenie u psa – jak pomóc pupilowi? Zatwardzenie u psa to objaw, który świadczy o problemach z trawieniem. Ustalenie ich źródła to najlepszy sposób, by zapobiegać podobnym zaburzeniom w przyszłości. Diagnostyka musi iść w parze z leczeniem objawowym (a po rozpoznaniu przyczyny, również przyczynowym). Lekarz weterynarii przeprowadza z opiekunem zwierzęcia wnikliwy wywiad, dzięki czemu może wyeliminować pewne czynniki, przyczyniające się do powstawania zaparć. Wśród nich są błędy żywieniowe, w tym także podawanie psu kości. Zatwardzenie u psa po kościach w praktyce klinicznej zdarza się dość często. Kości są niebezpieczne dla psa – mogą powodować nie tylko urazy w jamie ustnej (np. złamania zębów), ale także prowadzić do niedrożności jelit, dlatego nie wolno ich podawać zwierzętom. Schemat leczenia zatwardzenia u psa jest zależny od stanu zdrowia pacjenta. Jeśli zwierzę cierpi z powodu niedrożności jelit, postępowanie musi być natychmiastowe. Przyczyną niedrożności jelit może być zalegające w przewodzie pokarmowym ciało obce, lub masy kostne, co potwierdzić może badanie radiologiczne (RTG). Jednak zaparcia u psa pojawiają się z wielu różnych przyczyn. Za zatwardzenie u psa najczęściej odpowiada zła dieta, odwodnienie, nadwaga, niedostateczna ilość ruchu oraz różnego rodzaju choroby. Aby skutecznie pokonać dolegliwości, należy najpierw poznać ich źródło, dlatego tak ważne jest, aby leczenie szło w parze z diagnostyką. Co podać psu na zatwardzenie? Bardzo ważne miejsce w leczeniu zatwardzenia u psa zajmują zmiany dietetyczne. Przy zaparciach należy zadbać o wyrównanie poziomu wody i elektrolitów u czworonożnego pacjenta. Pies, cierpiący z powodu zatwardzenia, powinien być karmiony według zaleceń lekarza weterynarii. Dieta pupila powinna być kompletna i zbilansowana. Wskazane jest, aby w diecie psa pojawiła się pełnoporcjowa karma mokra, która zawiera dużą ilość wody (>75%). Zmiany żywieniowe bardzo często przynoszą poprawę, lecz są przypadki, w których na zatwardzenie u psa pomóc może jedynie farmakoterapia ( środki przeczyszczające, poślizgowe i rozkurczowe). Leczenie szpitalne Jeśli, mimo podjętego leczenia, zaparcia u psa nie ustępują, najprawdopodobniej terapię trzeba będzie kontynuować w szpitalu. Leczenie szpitalne obejmuje zazwyczaj płynoterapię, regulację procesów metabolicznych i udrożnienie jelit z pomocą lewatywy bądź ekstrakcji manualnej. W poważniejszych przypadkach konieczna jest interwencja chirurgiczna. Po wyjściu ze szpitala należy przestrzegać zaleceń lekarza weterynarii – utrzymywać właściwą dietę, kontrolować ilość wypijanej wody i częstotliwość wypróżnień, a także dbać o aktywność ruchową pupila. Jak zapobiegać zaparciom u psa? Zatwardzenie u psa bardzo często jest skutkiem niewłaściwego sposobu żywienia. Błędy dietetyczne to, wspomniane już, podawanie psu kości, ale też karmienie go domowym jedzeniem (które nie realizuje potrzeb pokarmowych czworonoga), częstowanie resztkami ze stołu, jak również ludzkimi przysmakami. Zaparcie u psa może być skutkiem odwodnienia i diety ubogiej w błonnik pokarmowy, ale nie tylko. Fakt, że pies się nie wypróżnia, może wskazywać na problemy behawioralne (stres, lęk), zaburzenia neurologiczne i ortopedyczne (złamania, zmiany zwyrodnieniowe), a także choroby ogólnoustrojowe (metaboliczne, hormonalne). Profilaktyka zaparć u psa polega na: odpowiednim żywieniu, opartym na pełnoporcjowych pokarmach, dostosowanych do wielkości, masy ciała, wieku i stylu życia czworonoga,kontrolowaniu ilości wypijanej codziennie wody,zapewnianiu odpowiedniej dawki ruchu,dbaniu o dobrą kondycję psychiczną pupila,pielęgnowaniu jego sierści – wyczesany pies nie wylizuje tak dużo sierści, która może blokować jelita,kontrolowaniu ilości wypróżnień,regularnych wizytach w przychodni weterynaryjnej. Pamiętaj! Gdy załatwia się dwa razy na dobę lub raz na dwa dni, to jeszcze nie powód do zmartwień – takie niewielkie odchylenia są w granicach normy. Jednak, gdy pies nie może się wypróżnić przez ponad dwa dni lub dłużej, należy skonsultować się z lekarzem weterynarii. Jak oceniasz ten artykuł? Kliknij, aby ocenić Średnia ocena / 5. Liczba głosów 146 Brak głosów. Oceń artykuł!
Podejrzenie zawału serca - postępowanie. Data aktualizacji: 21 września 2023. Do zawału serca dochodzi w sytuacji utrudnienia przepływu krwi przez naczynia krwionośne w sercu - do mięśnia przestaje dopływać tlen. Dowiedz się, jakie są przyczyny i objawy zawału serca, a także jak udzielić pierwszej pomocy osobie z nagłym atakiem.
Wiadomo, że zwierzę umrze bez wykwalifikowanego i terminowego leczenia. Zastanówmy się, z jakich powodów pies może mieć zawał mięśnia sercowego, jakie objawy można podejrzewać, jak stawia się diagnozę i jaką terapię powinien przepisać weterynarz. Zadowolony. Płytki cholesterolu. Nierównowaga hormonalna. Inne powody.
W artykule opowiemy o przyczynach raka oraz objawach wywoływanych przez nowotwór oka u psa. Znajdziesz tu także informacje o diagnostyce i leczeniu tej choroby. Dowiedz się, jak szybko wykryć ten rodzaj choroby i w jaki sposób postępować, aby wydłużyć życie psa. Przyczyny nowotworu oka Podobnie jak w przypadku każdego innego rodzaju raka dotychczas jednoznacznie nie zidentyfikowano przyczyn rozwijania się nowotworu oka u psa. Wiadomo o kilku czynnikach mogących zwiększać ryzyko choroby, jednak ich udział w jej powstawaniu również nie został dokładnie zbadany. Jak dochodzi do rozwoju raka? Gdy w materiale genetycznym gromadzą się uszkodzenia niedające się naprawić, zdrowa komórka zamienia się w komórkę nowotworową. Następnie zaczyna się mnożyć i atakować zdrowe tkanki pacjenta, odbierając im dostęp do substancji energetycznych i budujących. Największy wpływ na rokowania pacjenta ma szybkość namnażania się oraz zdolność do rozprzestrzeniania tych komórek, która zależy przede wszystkim od rodzaju nowotworu. Objawy nowotworu oka u psa Objawy nowotworu oka u psa zależą od stopnia zaawansowania oraz charakteru komórek atakujących tkanki pacjenta. Niekiedy symptomy mogą być jedynie miejscowe, a w innych przypadkach ogólnoustrojowe. Zdarzają się zarówno pacjenci przechodzący raka bezobjawowo, jak i ci, u których dochodzi do poważnych komplikacji oraz niewydolności narządów wewnętrznych. Jakie objawy najczęściej wywołuje nowotwór oka u psa? Oto one: rosnący guz może powodować wyraźny obrzęk zaatakowanej okolicy, ale także naciskając na naczynia krwionośne prowadzić do niedokrwienia czy zawału;u niektórych pacjentów obserwuje się objawy ogólnoustrojowe spowodowane pobieraniem przez komórki nowotworowe substancji odżywczych. Zalicza się do nich przede wszystkim apatię, utratę apetytu, a w konsekwencji utratę masy ciała, co dodatkowo pogarsza stan pacjenta;pojawia się podwyższona temperaturą ciała, która niekiedy jest jedynym niepokojącym parametrem zauważalnym podczas wstępnego badania czworonoga;nierzadko chorobie towarzyszą przerzuty do płuc, które wywołują problemy z oddychaniem oraz stany zapalne tych organów;często rozwija się niedokrwistość oraz pojawiają zaburzenia krzepnięcia krwi. Postawienie właściwej diagnozy Podstawą do zlecenia odpowiednich badań oraz postawienia właściwej diagnozy nowotworu oka u psa jest przeprowadzenie starannego wywiadu z opiekunem zwierzaka. Przed wizytą przypomnij sobie, od kiedy występują objawy i jak rozwijały się na przestrzeni czasu. Następnie lekarz weterynarii bada palpacyjnie pacjenta, po czym zleca odpowiednie badania obrazowe. Najczęściej będzie to USG i RTG, ponieważ dostarczają stosunkowo dużej ilości informacji, a ich wykonanie nie wiąże się z poniesieniem dużych kosztów. Coraz częściej weterynarze zlecają także tomografię komputerową oraz rezonans magnetyczny, który pozwala na dokładną ocenę wielkości i lokalizacji zmian nowotworowych. Często zaleca się także wykonane morfologię oraz biochemię krwi, a także badanie moczu, by ocenić ogólny stan pacjenta w przebiegu nowotworu oka u psa. Poza tym lekarz prowadzący może zlecić inne badania diagnostyczne, w zależności od objawów występujących u danego pacjenta. Nowotwór oka u psa – leczenie Rodzaj wdrożonego leczenia zależy przede wszystkim od wielkości oraz charakteru nowotworu oka u psa. W przypadku niewielkich guzów zazwyczaj stosuje się radioterapię lub chemioterapię. Jednak, gdy dojdzie do rozrostu nowotworu, jedyną nadzieją może okazać się jego chirurgiczne usunięcie wraz z marginesem bezpieczeństwa zdrowych tkanek. Poza tym stosuje się także leczenie objawowe dobrane do indywidualnych potrzeb danego pacjenta. Najczęściej opiera się ono na podawaniu leków przeciwbólowych, przeciwzapalnych oraz przeciwwymiotnych. W przypadku znacznego wyniszczenia organizmu przez komórki nowotworowe zaleca się także wdrożenie płynoterapii uzupełniającej niedobory płynów, glukozy oraz składników mineralnych. Nowotwór oka u psa to coraz częściej diagnozowane schorzenie. Jeśli zauważysz u swojego podopiecznego jakiekolwiek niepokojące objawy w obrębie gałki ocznej, powinieneś natychmiast udać się z nim do kliniki weterynaryjnej. Szybkie wdrożenie leczenia znacznie zwiększa szansę na uratowanie pacjenta.
Objawy zawału serca. Zawał serca pojawia się zwykle nagle i charakteryzuje się bardzo silnym bólem w klatce piersiowej, który narasta. Bólowi może towarzyszyć kaszel. Pojawiają się również zawroty głowy, uczucie ogromnego zmęczenia, kołatanie serca, duszności i zimne poty.
Intensywne ziajanie i daleko wysunięty język u psów — takie reakcje często są traktowane jako normalne. Tymczasem mogą to być symptomy udaru cieplnego. Ratownictwo Medyczne Wspólna Pasja oraz stowarzyszenie Człowiek i Pies pokazują, co dzieje się ze zwierzętami, gdy temperatura przekracza 30 stopni. W ten sposób chcą uświadomić społeczeństwo o tym, że w grupie ryzyka udaru są nie tylko ludzie. Udar cieplny u psa, kota i innych zwierzątUpały są trudne do przetrwania nie tylko dla ludzi, ale i zwierząt. Wysoka temperatura doskwiera im jeszcze bardziej, bo mają sierść, posiadają też niezwykle mało gruczołów potowych i z tego względu nie są w stanie odpowiednio schłodzić swojego organizmu. Psy regulują temperaturę swojego ciała poprzez dyszenie lub pocenie się przez łapy. Ciężko oddychają (duszą), aby pozbyć się nadmiaru gorąca, a to z kolei powoduje utratę dużej ilości niewysoka temperatura otoczenia dla człowieka, jaką jest np. 25-30 C, dla zwierząt stanowić może zagrożenie dla zdrowia. Standardowa temperatura ciała psa to 38,5 stopni, gdy osiąga 41 stopni, może nastąpić ograniczenie przepływu krwi we wszystkich organach zewnętrznych, które są w nią zaopatrywane. Porażenie ośrodka oddechowego może doprowadzić do objawami przegrzania u psa oprócz podwyższonej temperatury, jest dyszenie, daleko wysunięty język, ślinotok, ciemny kolor języka, ciemne dziąsła, wymioty. Następnie drgawki, płytki oddech, przyśpieszone bicie serca, biegunki, chwiejny chód, zataczanie. Co zrobić, gdy dojdzie do porażenia?Stowarzyszenia, które troszczą się o los psów, informują, co robić, gdy rozpoznamy u psa porażenie. Należy przenieść psa w chłodne, zacienione miejsce i jeśli jest przytomny, podać mu do picia wodę. Następnie trzeba przemyć mu jamę ustną wodą, podać wodę do picia, zrobić chłodny kompres, okryć nim ogon, łapy, kark. Może to być wilgotna ściereczka lub zwilżony pled. Jeśli pies jest w stanie, warto zabrać go na konsultację do weterynarza. W upalne dni nie zostawiaj zwierzęcia w samochodzie i unikaj spacerów w południe. Zaleca się wychodzenie z psem wczesnym rankiem lub późnym wieczorem. Niebezpieczeństwo udaru dotyczyć może każdego psa, niemniej istnieje tzw. grupa podwyższonego ryzyka, na którą pragniemy zwrócić uwagę Państwa. Szczególnie narażone na przegrzanie są: psy o obniżonej kondycji fizycznej (chore, weterani, suki ciężarne, psy otyłe) szczenięta, które szybciej przegrzewają się z uwagi na mniejszą wydajność powierzchni schładzania organizmu (mniejszy język) rasy brachycefaliczne (buldogi, boksery czy mopsy) o krótkich przewodach nosowych są narażone na szybkie ich wysuszenie i w efekcie przegrzanie oraz odwodnienie organizmu psy posiadające bujną szatę psy o ciemnej, czarnej sierści psy eksponowane na nadmiar ciepła lub emisję promieni słonecznych – umieszczone w boksach, budach, pozbawione możliwości schronienia się przed ciepłem Źródło: Zooplus, Ratownictwo Medyczne, Człowiek i Pies, Centralna Baza Danych Zwierząt Oznakowanych Elektronicznie
Koniecznie skonsultuj się z lekarzem, jeśli zauważysz u siebie nasilenie takich objawów, jak: pieczenie i ból za mostkiem; ból w barku i stawie łokciowym; duszności; drętwienie. Czasami może okazać się, że przebyłeś zawał, który nie dał żadnych objawów, a można się tego dowiedzieć podczas badania EKG. Taka sytuacja nie
Nadwaga u psów jest zjawiskiem dosyć powszechnym. Po czym poznać, że Twój pupil waży zbyt dużo? Jak temu zapobiegać? Jak leczyć? Nadwaga u psów jest zjawiskiem dosyć powszechnym. Po czym poznać, że Twój pupil waży zbyt dużo? Jak temu zapobiegać? Jak leczyć? Szybkie tempo życia ludzi odbija się niestety na zwierzętach domowych. Ciągle brakuje nam czasu, więc staramy się przy pomocy jak najprostszych środków wypełniać swoje codzienne obowiązki wobec nich. Zbyt mało ruchu i niewłaściwa dieta to najczęstsze przyczyny psiej otyłości. Co jeszcze wpływa na pogorszenie kondycji czworonoga? Kasia gotuje z minipączki serowe Przyczyny otyłości u psa Najczęściej za otyłość pupila winę ponosi sam właściciel. Krótkie spacery, mało aktywności, złej jakości karma oraz notoryczne przekarmianie zwierzęcia to nasze największe grzechy. Wśród innych przyczyn otyłości wymienia się: predyspozycje rasy - najbardziej narażone są: spaniele, jamniki długowłose, retrivery, beagle, szkocki terier, basset hound, carin terrier; zabieg sterylizacji; zaawansowany wiek; zaburzenia metaboliczne; cukrzycę, chorobę Cushinga; niedoczynność tarczycy. Objawy otyłości u psów i powikłania Nadwaga u psa, podobnie jak u ludzi, niesie ze sobą poważne powikłania. Zaliczyć do nich można: choroby nerek i serca, nowotwory, problemy układu oddechowego, obniżenie odporności, zwyrodnienia stawów, choroby dermatologiczne i endokrynologiczne, alergie, zaburzenia behawioralne. Niezwykle ważne jest odpowiednie rozpoznanie problemu na wczesnym etapie. Po czym poznać, że pies jest za gruby? Najprościej porównać wagę zwierzęcia do tej z poprzedniego pomiaru lub wzorcowej dla danej rasy. Poza tym naszą uwagę powinna zwrócić niechęć psa do wychodzenia na spacery, ogólna apatia, pojawienie się alergii, problemy z oddawaniem kału, częste męczenie się. Jak leczyć psią otyłość? Należy przede wszystkim ustalić docelową masę ciała. Nie podejmuj jednak samemu decyzji o odchudzaniu psa. Skonsultuj się z weterynarzem, być może przy okazji zleci on dodatkowe badania, które będą niezbędne do wykluczenia innych chorób. Pomoże Ci też dopasować odpowiednią dietę (np. dzienną ilość suchej i mokrej karmy) i wyznaczy sposoby aktywności fizycznej. Zwykle odchudzanie psa zaczyna się od spokojnych spacerów, później przychodzi czas na trucht i bieganie. Dodatkowo zaleca się wykonywanie swojemu pupilowi masaży rozciągających mięśnie. Techniki wykonywania nauczy Cię w gabinecie weterynarz. Pamiętaj o ustaleniu stałej pory i ilości posiłków. Dobrym pomysłem jest wyznaczenie do karmienia psa jednego domownika, by uniknąć dokarmiania zwierzęcia przekąskami przez wiele osób.
Jak rozpoznać i jak leczyć przyczyny paraliżu u psa? Dyskopatia u psa. Dyskopatia (choroba zwyrodnieniowa krążka międzykręgowego) dzieli się na dwa typy w zależności od rodzaju zwyrodnienia powodującego objawy choroby. Typ I Hansena występuje najczęściej u krótkonożnych psów, takich jak jamniki, shih tzu, welsh corgi, a także
Spis treści:1. Urazy nagłe i przeciążeniowe2. Szybka reakcja to podstawa!3. Objawy urazów u psów trenujących4. Urazy stawow5. Urazy konkretnych struktur tkanek miękkich6. Urazy mechaniczne7. Wybrane najczęstsze urazy psów pracujących i trenujących:8. Urazy łap przednich9. Urazy łap tylnych10. Groźne przegrzanie11. Co sport to inny uraz12. Profilaktyka Rosnąca popularność psich sportów powoduje konieczność przyjrzenia się bliżej tematyce dbania o dobrą formę fizyczną i zdrowie naszych sportowców. Organizm psa ma ogromne zdolności regeneracji i dostosowywania się do obciążeń, ale nie jest niezniszczalny. Przeciążenia, kontuzje i urazy to coś, co spędza sen z powiek niejednemu przewodnikowi psa sportowego czy pracującego. Oczywiście najlepiej zapobiegać takim problemom, jednak nie zawsze jest to możliwe. Wtedy warto mieć świadomość, co może przydarzyć się naszemu psu i jakie objawy powinny nas zaniepokoić, a docelowo również – jak może wyglądać proces leczenia i regeneracji, żeby nasz sportowiec mógł znów cieszyć się treningami. URAZY NAGŁE I PRZECIĄŻENIOWE Słowo „uraz” najczęściej kojarzy nam się z nagłym wypadkiem, w wyniku którego dochodzi do uszkodzenia ciała. Chciałabym wyjaśnić Wam, że nie zawsze sytuacja wygląda tak dramatycznie, a objawy są tak ewidentne. Urazy możemy w uproszczeniu podzielić na nagłe i przeciążeniowe. W przypadku urazu nagłego rzeczywiście bodziec, który działa chwilowo na tkankę, jest zbyt silny w stosunku do jej wytrzymałości i dochodzi do uszkodzenia struktury tkanki, która wcześniej mogła być całkowicie zdrowa (np. złamanie kości czy zerwanie więzadła). Natomiast w przypadku urazu przeciążeniowego nie musi dojść do jednostkowej, skrajnie niebezpiecznej sytuacji. Tkanka może przez dłuższy czas być wystawiona na obciążenia, które po prostu się kumulują, osłabiają jej wytrzymałość czy upośledzają jej funkcję. W tym wypadku po pierwsze proces chorobowy toczy się przez dłuższy czas, ale bardzo często na poziomie, który nie daje ewidentnych objawów, np. w postaci kulawizny czy niechęci do treningu. Po drugie pies może przyzwyczaić się do dyskomfortu i dlatego nie wykazuje wyraźnych objawów. Taki uraz bywa często bardzo trudny do zdiagnozowania i mimo początkowo mniejszej skali problemu może doprowadzić np. do poważnych zmian zwyrodnieniowych w stawie, które będą towarzyszyć naszemu psu przez resztę życia. SZYBKA REAKCJA TO PODSTAWA! Często popełniane błędy treningowe oraz przetrenowanie prowadzą do urazów. Niektóre z nich wymagają natychmiastowej interwencji chirurgicznej czy ortopedycznej, w przypadku innych wystarczy ograniczenie ruchu i podanie odpowiednich leków przeciwzapalnych. Nigdy jednak nie lekceważ żadnych symptomów mogących świadczyć o kontuzji! Często się zdarza, że po treningu czy zawodach pies kuleje, właściciel zwleka z wizytą u lekarza, a po kilku dniach, kiedy zwierzak przestaje kuleć, zapomina o problemie. Za jakiś czas uraz się powtarza. Opiekun może pomyśleć, że to przeforsowanie czy zmęczenie, a najczęściej kończy się to trudnymi do wyleczenia zmianami przewlekłymi i zwyrodnieniowymi, które są następstwem zwłoki w leczeniu. Dlatego jeśli zauważymy kulawiznę u psa sportowego, od razu powinniśmy zgłosić się do ortopedy. Lekarz, stosując metody obrazowe (USG, RTG, TK, RMI) oraz przeprowadzając badanie ortopedyczne, postara się pomóc psu, aby jak najszybciej wrócił do formy fizycznej sprzed wypadku. Pamiętaj też, że często niezbędna jest rehabilitacja. Tutaj skorzystać możemy z usług psiego fizjoterapeuty. OBJAWY URAZÓW U PSÓW TRENUJĄCYCH Psy trenujące są nauczone ignorować wiele czynników rozpraszających, potrafią bez problemu pracować przy innych psach, niezależnie od pogody, podłoża, pory dnia, w hałasie i przy interesujących zapachach. Niestety potrafią też ból i dyskomfort traktować jak rozpraszacze, czyli… ignorować je w trakcie treningu czy realnej pracy. To naszym obowiązkiem jest obserwacja naszego psa i reagowanie na najmniejsze objawy dyskomfortu również (a może przede wszystkim) poza treningami! Do najczęstszych objawów kontuzji u psów trenujących zaliczyć możemy: – spadek jakości pracy – niedokładne wykonywanie znanych ćwiczeń, mniejsze możliwości fizyczne (np. zrzucanie tyczek podczas treningu agility czy większa liczba niezłapanych dysków podczas treningu dogfrisbee); – większą frustrację podczas treningu – pies zaczyna się spieszyć, wokalizuje podczas ćwiczeń, jego pobudzenie jest wyższe niż zwykle; – spadek szybkości wykonywania ćwiczeń; – kulawiznę bądź sztywność „na zimno”, czyli po odpoczynku – pies unika używania danej kończyny, włóczy ją tylko przez kilka kroków po wstaniu z posłania; – niechęć do dotyku określonej części ciała; – nierówne umięśnienie kończyn; – nierówny poziom starcia pazurów przy prawej i lewej kończynie; – niechęć do wskakiwania do samochodu, klatki czy na kanapę po treningu; – zmianę ruchu – mniejszy zakres ruchu kończyn, pies porusza się innym chodem lub używa tylko jednej kończyny wiodącej w galopie niezależnie od kierunku ruchu. Jeśli pies odmawia uczestnictwa w treningu, odchodzi od pracy lub podczas ćwiczeń pojawia się kulawizna, to oznaka, że stan czworonoga jest bardzo poważny! Oczywiście w okresie gojenia się i leczenia urazów bezwzględnie przeciwwskazane są treningi sportowe, więc po zauważeniu jakichkolwiek niepokojących objawów natychmiast wycofujemy psa z czynnego treningu i stosujemy ograniczenie ruchu, np. tylko do spacerów na smyczy. URAZY STAWOW Grupą kontuzji, którą stosunkowo łatwo zdiagnozować, są urazy dotykające konkretnego stawu: zwichnięcia, skręcenia, przeciążenia, stłuczenia. Najczęściej dotyczą one stawów dystalnych (bardziej oddalonych od centrum ciała), jak np. stawy międzypaliczkowe, skokowe, nadgarstkowe. Z reguły wiążą się z ewidentną kulawizną danej kończyny, często po odpoczynku (nawet kilka godzin po treningu). Objawiają się ze stanem zapalnym w stawie i zwiększoną ilością płynu, a więc często widoczny jest wyraźny obrzęk oraz zwiększona ciepłota tej okolicy. W badaniu manualnym zauważalny też jest wyraźny dyskomfort przy próbie wykonywania fizjologicznych dla danego stawu ruchów (np. bardzo bolesne jest zgięcie nadgarstka). Jeśli strukturalnie w danym stawie nie ma żadnych zmian (np. zmiany zwyrodnieniowej, dysplazji), to z reguły leczenie przebiega sprawnie (4-8 tygodni) i pies wraca do pełnej sprawności. URAZY KONKRETNYCH STRUKTUR TKANEK MIĘKKICH W przypadku takich urazów często diagnostyka jest trudniejsza. Mimo że dana struktura (np. mięsień czy ścięgno) bierze udział w ruchach danego stawu, to sam staw nie musi być bolesny czy obrzęknięty. Przykładem może tu być ścięgno mięśnia dwugłowego ramienia, które często jest przeciążone i zajęte stanem zapalnym, ale objawy nie dotyczą całego stawu ramiennego. Dodatkową trudnością jest dostępność diagnostyki obrazowej przy takich urazach, ponieważ zdjęcia RTG często nie są wystarczające. Przy miejscowych urazach tkanek miękkich najczęściej wykonuje się USG narządu ruchu lub rezonans magnetyczny (MRI). Jeśli jest to uraz przeciążeniowy, to bardzo często nie objawia się ewidentną kulawizną. Pierwszym objawem bywa zmniejszony zakres ruchu w stawie, gdzie pracuje dana struktura, lub bolesność przy miejscowej palpacji (dotyku) podczas badania manualnego. Leczenie bywa bardzo długotrwałe, a problem niestety często ma tendencję do nawracania. Osobną grupą wśród takich urazów są zerwania więzadeł, najczęściej więzadła krzyżowego doczaszkowego w kolanie (CCL). Tutaj silna kulawizna, wokalizacja, nawet całkowite zaprzestanie obciążania danej kończyny (pies porusza się na trzech łapach) może wystąpić już w trakcie wysiłku, bezpośrednio w momencie zerwania włókien więzadła. W takim przypadku praktycznie niezbędna jest interwencja chirurgiczna, czyli operacja, która pozwoli na ustabilizowanie stawu kolanowego. Więzadła mają niestety dużo gorszą zdolność regeneracji i gojenia się niż ścięgna czy same mięśnie, dlatego bardzo często już przy częściowym naderwaniu należy zdecydować się na zabieg operacyjny. URAZY MECHANICZNE Stosunkowo najmniej groźną w skutkach grupą urazów są wszelkie urazy mechaniczne polegające z reguły na przerwaniu ciągłości tkanek powierzchniowych. Najczęściej zdarzają się uszkodzenia opuszek oraz złamania lub wyrwania pazurów. Jeśli dojdzie do niewielkiego otarcia czy zranienia, należy skaleczone miejsce zdezynfekować i dla ochrony założyć psu specjalny bucik. Do urazów mechanicznych należą również przecięcia skóry w innych obszarach ciała i stłuczenia, które objawiają się krwiakiem w danej okolicy. Jeśli oprócz mechanicznego uszkodzenia nie doszło do żadnych towarzyszących urazów, a uszkodzenie jest powierzchowne (dotyczy tylko skóry, a nie np. ścięgien), to leczenie jest dość krótkie i pies szybko może wrócić do aktywności. W przypadku takich urazów to, o co warto zadbać, to blizna! Zrosty, zgrubienia, ograniczenia ruchomości skórno-powięziowej mogą niestety powodować kompensacje w innych częściach ciała, pomimo swojego niegroźnego wyglądu z zewnątrz. W przypadku takich incydentów często konieczne jest mimo wszystko włączenie do leczenia farmakologii, żeby zapobiegać np. bakteryjnym zakażeniom rany. Jeśli rana nadaje się do zszycia, niezbędna będzie też prosta interwencja chirurgiczna. WYBRANE NAJCZĘSTSZE URAZY PSÓW PRACUJĄCYCH I TRENUJĄCYCH: – mechaniczne uszkodzenia pazurów i łap; – zerwania więzadła krzyżowego doczaszkowego (CCL); – zwichnięcia, skręcenia stawów nadgarstkowych i skokowych; – problemy przeciążeniowe (prowadzące do tendinopatii) ścięgien mięśnia dwugłowego ramienia, nadgrzebieniowego, biodrowo-lędźwiowego; – skręcenia, zwichnięcia stawów międzypaliczkowych; – stany zapalne stawów o podłożu przeciążeniowym (np. staw kolanowy, biodrowy). Urazy łap przednich Do najczęstszych uszkodzeń kończyny piersiowej należą przede wszystkim: urazy barku, zapalenie pochewki ścięgna mięśnia dwugłowego ramiennego, przykurcz mięśnia podgrzebieniowego i mineralizacja kaletki podścięgnowej. Ponadto pojawić się mogą: miopatia mięśnia obłego mniejszego, przyśrodkowa niestabilność stawu ramiennego oraz uszkodzenie przyczepu mięśnia nadgrzebieniowego. Urazy łap tylnych Do urazów kończyn miedniczych należy zaliczyć przede wszystkim zwyrodnienia stawów biodrowych, kolanowych oraz stępu, które występują niezwykle często. Inne urazy to: uszkodzenie mięśnia biodrowo-lędźwiowego, zerwanie mięśnia podkolanowego oraz brzuchatego łydki, zwichnięcie ścięgna mięśnia zginacza powierzchownego palców oraz znane wszystkim zerwanie ścięgna Achillesa. GROŹNE PRZEGRZANIE W ciepłe dni może dojść do udaru cieplnego oraz przegrzania się psa. Jeżeli zawody odbywają się w upale, tym bardziej musimy być na to wyczuleni. Pamiętajmy o pojeniu pupila świeżą i chłodną wodą oraz o zapewnianiu mu jak najczęściej schronienia w cieniu. Treningi w skwarny dzień należy ograniczyć do niezbędnego minimum i pozwolić się psu ochłodzić między seriami ćwiczeń. Jeżeli to nie poskutkuje i zauważysz u psiaka pierwsze objawy udaru, zakończ trening lub wycofaj się z zawodów. W tej sytuacji chwilowe schłodzenie psa jest niewystarczające, by kontynuował wyczerpujący wysiłek fizyczny. Powinniśmy wręcz skorzystać z pomocy weterynarza CO SPORT TO INNY URAZ W zależności od tego, jaki psi sport uprawia nasz pupil, narażony jest na inne kontuzje. I tak u chartów wyścigowych można zaobserwować chorobę zwyrodnieniową nadgarstka, u norowców – zapalenie pochewki ścięgna mięśnia odwodziciela długiego palca, u psów uprawiających agility czy flyball – naciągnięcie ścięgna zginacza łokciowego nadgarstka. Psy uprawiające agility w około 58% doznają urazów w trakcie zawodów. Najczęściej dochodzi do przeciążenia kończyny przedniej. Pies uprawiający tę dyscyplinę sportu podczas wyskoku zazwyczaj ląduje na tej samej łapie, a dopiero później dostawia drugą. Obciążanie kończyn powoduje więc często uszkodzenie barku. U psów trenujących flyball podczas uderzenia łapami w wyrzutnię piłek dochodzi do kontuzji nadgarstków. Równie częste są urazy stawu stępu, który obciążony jest podczas nawracania. Psy myśliwskie doznają natomiast urazów mechanicznych naskórka. Pojawiają się u nich rany kłute i szarpane. Ponadto zdarzają się również niewielkie kontuzje kończyn. Badania przeprowadzone w Wielkiej Brytanii wykazały, że prawie 50% trenujących psów myśliwskich wymaga interwencji weterynaryjnej. Oczywiście nie powinno to zniechęcać do uprawiania sportu! Daje on psu ogromną radość i pozwala zachować świetną kondycję, a przy odpowiedzialnym podejściu opiekuna kontuzji da się uniknąć lub szybko ją wyleczyć. PROFILAKTYKA Najlepszą profilaktyką urazów u psów trenujących jest doskonałe przygotowanie fizyczne do obciążeń treningowych oraz progresywne ich dokładanie. Dodatkowo należy zadbać o odpowiednia rozgrzewkę oraz cool-down, które pozwalają organizmowi przystosować się do samych ćwiczeń oraz wyciszyć organizm po ich zakończeniu. Pamiętajmy też o sprawdzeniu miejsca, w którym trenujemy, żeby nie narażać psa np. na lądowanie w dołku w trawie czy pracę na śliskiej nawierzchni. Pomocne mogą okazać się regularne wizyty u fizjoterapeuty, który będzie w stanie na wczesnym etapie wskazać miejsca w ciele psa, które mogą być przeciążone. Uważajmy również na przetrenowanie! Przetrenowany organizm jest dużo bardziej podatny na urazy, ponieważ zaburzone są procesy regeneracji. Mądre planowanie sesji treningowych, przerwa regeneracyjna w trakcie roku oraz dbałość o odpowiednią jakość odpoczynku to obowiązek każdego opiekuna psa trenującego, również jeśli jest to trening amatorski. Uprawianie sportu to nie tylko zabawa − trzeba mieć tego świadomość, planując treningi. Brak odpowiedniego przygotowania, przeforsowanie psa i bagatelizowanie oznak kontuzji mogą skutkować poważnymi dolegliwościami. Musimy pamiętać o odpowiedzialności, jaka na nas spoczywa, i zrobić wszystko, by zdrowie trenującego zwierzaka nie było zagrożone. Paula Gumińska, psi fizjoterapeuta
От ቀчолωлու
Ξип уቬоδθጡещօ ճ
Θш псикрес чин
Ըса обι еռевусιրጰቹ рο
Угሖбυтэ аሏአвυդеф ուለеሙистև
Гጴрс цጾскፆտ ςቾζοռይሜዜ
Эςቤֆևψиցиጂ среφυቬ ሎпጪմθлፖ
Аንθգиж ад
Оφጁчωցը коտосенθρ ዕбዐኸαпсепс
Z zawałem mogą mieć do czynienia zwłaszcza mężczyźni (u kobiet zawał pojawia się rzadziej). Kobiety przechodzą go jednak znacznie częściej bez widocznych objawów. Jeśli podejrzewasz u siebie przebyty cichy zawał serca, chociaż objawy po ukrytym zawale nie były charakterystyczne, powinieneś jak najszybciej zbadać swoje serce.
Obecnie zauważalny jest wzrost chorób serca i dotyczy to nie tylko ludzi, ale także zwierząt domowych. Coraz częstszy zawał u psów. Czym jest ta patologia, jakie są jej objawy, jakie jest jej leczenie - postaramy się ujawnić te pytania w tym hormonalne związane z zapalne w naczyniach tętnicy, które występuje, gdy robaki migrują do naczyń aktywność fizyczna. Zbyt duże obciążenie może prowadzić do podobnych ruchu często wiąże się z problemami z sercem. Dotyczy to zwłaszcza psów, które ze względu na swoje naturalne cechy są predysponowane do wysiłku ich larwy można znaleźć w komarach. Mają mikroskopijny rozmiar. Podczas ukąszenia komara ich larwy przedostają się do krwi zwierzęcia i osadzają się w tętnicy płucnej. Robaki sercowe mogą mieć nawet 30 centymetrów. Poprzez swoją obecność w układzie krążenia zakłócają odpływ krwi i powodują kolosalne uszkodzenia tętnic. Obecność robaków sercowych można sprawdzić, oddając okresy przebiegu i objawyWeterynarze wyróżniają kilka okresów przebiegu zawału serca:Okres przedzawałowy może trwać od kilku godzin do kilku dni, nawet do miesiąca. Zdarzały się przypadki braku tego okres. Początek tego okresu obserwuje się od rozwoju niedokrwienia do pojawienia się martwicy ostry rozpoczyna się wraz z pojawieniem się martwicy i trwa do 2-14 dni do momentu powstania podostry - tak nazywa się koniec powstawania blizn. Trwa do 2 miesięcy od wystąpienia pozawałowy oznacza pogrubienie blizn i okres adaptacji. Utrzymuje się przez 6 miesięcy od początku jest samodzielne zdiagnozowanie zawału serca, ponieważ ta dolegliwość ma raczej niewyraźne objawy. Głównym zadaniem właściciela jest zwrócenie uwagi na następujące objawy i skonsultowanie się z lekarzem psa pojawia się sinica błon przyspieszony się zataczający się ogólna aktywność ciągle leży i przyjmuje boczne pozycje ciśnienie krwi, wzrasta klatki i zawroty głowy. W tym okresie trzeba uważać, bo zwierzę nie jest w stanie odpowiednio ocenić sytuacji. Może być agresywny wobec odkryciu pierwszych objawów zawału serca należy natychmiast skontaktować się z lekarzem pomoc na atak sercaBardzo ważne jest, aby po zauważeniu pierwszych objawów zawału udzielić prawidłowej pierwszej pomocy. Konieczne jest natychmiastowe wezwanie weterynarza do domu lub pilne zabranie go do kliniki, aby jak najszybciej rozpocząć niezbędne jest położenie zwierzęcia na boku z podniesioną masz duszność, możesz opuścić łapy jak tabletkę nitrogliceryny. Nie łagodzi bólu, ale może łagodzić podać tabletkę obniżonym ciśnieniu nie należy podawać nitrogliceryny, ponieważ może to zaostrzyć chorobę. I w żadnym wypadku nie można przyłożyć poduszki grzewczej do serca, może to pogorszyć stan doświadczony lekarz weterynarii, który ma doświadczenie w kardiologii, może zdiagnozować zawał serca u psa. Obecnie w klinikach weterynaryjnych pracują specyficzni specjaliści – kardiolodzy, którzy bezpośrednio zajmują się problemami kardiologicznymi zwierząt. Zazwyczaj przeprowadza się szereg badań:Badanie klatki jest najlepszym badaniem kardiologicznym, ale będzie wymagała znieczulenia i może zagrażać życiu Twojego jest diagnoza kardiologa, aby wykluczyć inne problemy z sercem, które mają podobny jest niebezpieczne dla życia psa. Leczenie powinno odbywać się w przychodni weterynaryjnej, pozostawiając zwierzę do całodobowej przepisują leki przeciwdławicowe, które poprawiają pobieranie tlenu w sercu, takie jak nasercowe, takie jak epinefryna, zapobiegające tworzeniu się zakrzepów krwi w naczyniach krwionośnych, takie jak do ogólnego utrzymania jeśli pies miał ogromny zawał serca, jest mało prawdopodobne, aby został wyleczony. Jednak leczenie rozpoczęte na czas daje duże szanse na dalsze życie po zawale sercaPo przejściu tak poważnej diagnozy pies potrzebuje specjalnej diety, która ma kilka cech:Unikanie nadmiernego spożycia z kwasem mlekowym będzie bogate w witaminy i jest całkowite wykluczenie psaZaburzenia serca u psa wymagają zwiększonej uwagi i całkowitej rewizji reżimu życiowego jest znaczne ograniczenie aktywności fizycznej zwierzaka. Dotyczy to zwłaszcza psów myśliwskich lub uczestników zawodów być bardzo ostrożny podczas krycia jest okresowa wizyta u weterynarza w celu obserwacji stanu czasu do czasu musisz policzyć liczbę uderzeń serca na minutę. Odbywa się to na klatce piersiowej prowadzić dziennik tętna, w którym najpierw zapisywana jest data, godzina i liczba uderzeń tętno: duże rasy 70-100 uderzeń na minutę, małe rasy 100-130 uderzeń na ryzykaIstnieją rasy psów, które są fizjologicznie predysponowane do chorób serca. Oczywiście błędem byłoby stwierdzenie, że wszystkie psy tej rasy mają problemy z sercem. Ale według statystyk psy tych ras najczęściej borykają się z zawałem mięśnia sercowego i innymi chorobami dużych ras: dogi niemieckie, bernardyny, nowofundlandy. Mają problemy z powodu nieprawidłowo obliczonej aktywności karłowate: pudle miniaturowe, pinczery. Te rasy są podatne na stres emocjonalny. Są bardziej podatni na stres i załamania, ponieważ są zbyt bojaźliwi i zwierzaki. Z wiekiem psy są bardziej podatne na ataki po zawale serca potrzebują nie tylko wykwalifikowanej opieki weterynaryjnej, ale także wsparcia i zrozumienia właściciela. Czują się zdezorientowani i przygnębieni tym, co się z nimi dzieje. Bardzo ważne jest, aby spróbować uspokoić zwierzaka, porozmawiać z nim, a tym samym pokazać, że go kochasz i jesteś blisko. Wsparcie psychologiczne zwierzęcia jest dobrą pomocą w działaniach prozdrowotnych.
Аνэξоճևռαд εтвуጠጱглум
О гըтрևጰикሤб ጼ
W Polsce co roku na choroby układu sercowo-naczyniowego, czyli zawał serca, niewydolność serca czy udar mózgu, umiera 84 tysiące mężczyzn i aż 94 tysiące kobiet! U mężczyzn stanowi to 41-42 proc. wszystkich zgonów, natomiast u kobiet aż 52 proc. Ta tendencja wygląda podobnie w całej Europie – wyjaśnia prof. Danuta Czarnecka.
Bardzo prosze o pomoc, czy spotkaliście się z taką sytuacją. Mam pieska rasy shih-tzu, ma prawie 3 lata. Wczoraj późnym wieczorem byliśmy w ogródku, zachowywał sie normalnie i nagle gdy szedł zaczął przeraźliwie skomleć i zataczać się. Natychmiast podeszłam do niego - pomyślalam w pierwszej chwili ze może coś mu sie wbiło w łapkę, ale nic takiego nie miał i tez nie wykazywal takowych oznak. Zrobil sie osowiały, przeszedł kilka metrów, nie wykazywał reakcji na bodźce, miał odech jakby brakowalo mu tchu, po czym polożył sie na trawie.... wyglądał jak nieżywy, ojciec podniósł go, ale był bezwładny, z szeroko otwartymi oczami i niewyczuwalnym oddechem... myslelismy ze nie zyje.... Szybko zaczął go masować i oddech powrócił... nadal nie reagował, miał biały język, ale oddychał... Dzwoniłam po weterynarzach, ale było pozno i nikt nie odbieral, a do Warszawy jest kawał drogi, pies moglby nie dożyć... I co dziwne w między czasie pies odzyskal siły, zaczął chodzić, reagować, szczekać - zachowywać się normalnie. Troszke zauważylam że kicha i trzepie główką. Postaniowilismy przeczekac noc i dzis pojechac do weterynarza - poszedł spać i jak zwykle smacznie chrapał. Dzis wygląda jak okaz zdrowia. Nie wiem co o tym sądzić. Myslalam ze moze cos go ukąsiło i miał jakąs reakcje uczuleniową, ale żadnego śladu nie widac, było pozno, osy nie latają, jedynie komary, ale on ma gęste futerko. Może to cos z sercem? Brak chwilowy brak krązenia, ale czym spowodowany? Proszę, jesli ktos mial podobny przypadek o podzielenie się tą informacją.
Tak wygląda "cichy zawał serca" - poznaj teraz w naszej galerii najważniejsze objawy. Wspomnijmy tu choćby tylko o takich hitach jak 25 listopada 2023, 9:59 Chuck Norris;
screen Facebook WOPR-owcy z Darłowa Sławna pokazali, że na ich wsparcie może liczyć KAŻDY, kto przebywa na plaży. Gdy otrzymali wezwanie do psa, nie wahali się, by mu pomóc. Nietypowa akcja Plażowicze w Darłówku w Zachodniopomorskiem byli kilka dni temu świadkami niecodziennej akcji ratowniczej, w której ratowano życie 12-letniego psa. Czarny labrador przebywał wraz ze swoją panią na niestrzeżonej plaży. W pewnym momencie zaczął słabnąć i słaniać się na nogach. WOPR-owcy zawiadomili weterynarza, by czekał na dowiezienie pacjenta, a psa, który waży 50 kg, przenieśli na desce ortopedycznej. Labrador otrzymał dzięki temu pomoc i potrzebne lekarstwa. Okazało się, że doszło u niego do ostrej niewydolności krążeniowo-oddechowej, czyli zawału. Gdyby nie ratownicy, pewnie nie miałby szans na przeżycie. Nie mogliśmy przejść obojętnie wobec rodziny, która potrzebowała naszej pomocy na plaży niestrzeżonej– napisali ratownicy na Facebooku. Ratownicy zaznaczyli przy tym, że w akcji brali udział wolni ratownicy i nie wpłynęła ona na bezpieczeństwo innych plażowiczów. Warto pamiętać, że pies, podobnie jak człowiek, może się przegrzać i doświadczyć zawału. Warto wiedzieć, co robić w takiej sytuacji. Co robić, gdy pies ma zawał? Żeby sprawdzić, czy pies ma problem z układem krążenia, robimy mu badanie nawrotu kapilarnego. W tym celu uciskamy przez chwilę jego dziąsło lub wargę aż zbieleje, a następnie puszczamy. Jeśli kolor wraca zbyt długo, należy zawieźć psa do weterynarza. Jeśli jednak pies wyraźnie słabnie i wydaje się, że przestaje oddychać, musimy przygotować się na reanimację i położyć pupila na prawym boku. W takiej sytuacji najpierw należy sprawdzić, czy pies oddycha. Jeśli nie, sprawdzamy, czy ma tętno na tętnicy udowej (przez 10 sekund). Gdy jej nie czujemy, przystępujemy do reanimacji: jedną lub dwiema rękami uciskamy 10 razy psią klatkę piersiową (pies leży na boku), a następnie podajemy mu oddech przez nozdrza. Kontynuujemy akcję tak długo, jak mamy siły, a pies nie odzyskał przytomności. Chyba wszyscy znają tę twarz. Chłopiec z Kinder Czekolady jest już dorosły. Będziecie zaskoczone, jak teraz wygląda!
Zawał sercan następuje, gdy dojdzie do zatkania naczynia wieńcowego. Wcześnie wykryte daje pacjentowi znacznie większe szanse na przeżycie; 200 tys. osób umiera w Polsce na zawał każdego roku; Jeśli w ciągu godziny pacjent otrzyma pomoc, jego rokowania znacznie rosną; Jeśli podejrzewasz że ktoś ma zawał dzwon pod numer: 112 lub 999
Choroby występują nie tylko u ludzi, ale również u zwierząt. W przypadku psów pojawiają się na przykład problemy z sercem. Co to są za schorzenia? Jakie czynniki przyczyniają się do ich powstania? Pierwsze symptomy świadczące o tych chorobach – jak je rozpoznać? Jak poprawnie opiekować się psem chorym na serce? Takich i podobnych pytań jest wiele. Już teraz poznaj na nie odpowiedzi i wesprzyj swojego pupila! Jakie są przyczyny chorób serca u szczekających czworonogów? Zarówno u ludzi, jak i u psów serce jest jednym z najważniejszych narządów wewnętrznych, odpowiadającym za właściwe działanie całego organizmu. W przypadku szczekających czworonogów zaburzenia związane z jego funkcjonowaniem mogą mieć różnorodne podłoże. W zależności od konkretnego przypadku przyczyną są wady wrodzone (genetyczne i rozwojowe) albo nabyte. Duży wpływ na rozwój chorób serca u psów mają: szkodliwe czynniki środowiskowe, nieprawidłowa dieta, wiek, rasa, nadmierny wysiłek fizyczny, kondycja, czy też występowanie innych schorzeń. Jakie są objawy choroby serca u psa? Rozpoznaj te sygnały ostrzegawcze! Jakie zachowania obserwowane w pupila powinny zaniepokoić właściciela? Które symptomy mogą świadczyć o chorobie serca u psa? Na tej liście znajdują się przede wszystkim charakterystyczne objawy, takie jak: szybsze męczenie się, ospałość, długotrwały kaszel (tzw. kaszel sercowy), duszności, omdlenia, wodobrzusze, spadek energii, niechęć do zabawy, utrata apetytu, izolowanie się, chudnięcie, kłopoty ze snem, siny język, płytki i szybki oddech. Trzeba pamiętać, że często te wspomniane powyżej symptomy początkowo są ukryte, dostrzega się je dopiero po pewnym czasie. Rodzaje chorób serca u psów – poznaj je! Choroby serca u psów mają niejedno imię. Najczęściej występują schorzenia takie jak: endokardioza mitralna (choroba zwyrodnieniowa zastawek przedsionkowo-komorowych, pojawia się u starszych samców będących reprezentantami małych ras), kardiomiopatia rostrzeniowa (to upośledzenie mięśnia sercowego, na które najbardziej narażeni są głównie przedstawiciele ras dużych i olbrzymich) oraz arytmia. Dość rzadko, ale jednak zdarza się także zawał serca u psa. Choroby serca u psa – podsumowanie W przypadku chorób serca u psa niezwykle istotna jest profilaktyka. Klucz do sukcesu stanowią zatem regularne wizyty u lekarza oraz systematyczne przeprowadzanie odpowiednich badań diagnostycznych (np. EKG, echo serca, czy pomiar ciśnienia krwi). Podejrzewasz, że z sercem Twojego pupila dzieje się coś niedobrego? Nie zwlekaj, ani chwili, tylko udaj się z nim do specjalisty. Lekarz określi kondycję zwierzaka, postawi diagnozę, opracuje plan leczenia, a także przekaże Ci zestaw wskazówek odnośnie tego, jak postępować z psem. Pamiętaj, że istotna jest również zbilansowana dieta, której podstawę powinny stanowić posiłki przyrządzone z wartościowych, starannie dobranych składników (najlepszym wyborem jest na przykład specjalistyczna karma weterynaryjna). Należy także dokonać zmian w zakresie dotychczasowego stylu życia psa. Stopień jego aktywności fizycznej musi zostać dopasowany do indywidualnych możliwości czworonoga. Nie można całkowicie rezygnować z ruchu – krótkie spacery będą świetnym rozwiązaniem. Natomiast w czasie upałów zwierzę nie powinno zbyt długo przebywać na słońcu. Takie działanie to podstawa, jeśli chce się wspomóc działanie leków nasercowych i zapewnić psu spokojne życie. 2
Głupawka u psa – jak nad nią zapanować. Głupawka psa to jego rodzaj reakcji na sytuacje czy zdarzenie w jakim się znajduje, zarówno pozytywne jak i negatywne. Pies potrafi wówczas bezustannie biegać w kółko, wpadając na ludzi, czy przedmioty. Bardzo często sami pobudzamy głupawkę u psa reagując zbyt emocjonalnie na jego zachowanie.
Moja 11 letnia amstaffka przed usunięciem zęba została dokładnie diagnozowana i okazało się, że ma coś ze śledziona w wyniku czego została ona usunięta, a wycinek oddany do badania hist-pat. Dzisiaj odebrałam wynik : włóknienie śródmiąższowe, znaczny przyrost miazgi czerwonej i redukcja białej/zawał krwotoczny?/. Mam w związku z tym pytanie co groziło mojej suczce gdyby nie wykryto nieprawidłowości i nie usunięto śledziony, jaka mogła być przyczyna choroby- nie zaobserwowalam oznak bólowych jedynie czasami w nocy budziła się i chciała wymiotować żółtą ciecza. Co może jej jeszcze grozić, na co mam uważać? Co groziło to trudno teoretyzować najprawdopodobniej śledziona uległa przebudowie wskutek hmm być może urazu lub innej choroby tego się nie dowiemy natomiast na co trzeba zwracać uwagę po resekcji śledziony jako że jest ona składnicą krwinek czerwonych miejscem gdzie dojrzewają i obumierają raz na jakiś czas powiedzmy co 4-6 miesięcy należy wykonywać badania morfologiczne krwi i uważnie monitorować populację erytrocytów leukocytów i płytek krwi.
pocenie się. nudności. spadek ciśnienia. odczuwalne drętwienie rąk. bladość skóry. Niekiedy niestety ciężej jest rozpoznać zawał serca, gdyż przebiega on bez typowego bólu w klatce piersiowej. Głównymi objawami mogą być ostra niewydolność lewej komory serca, zaburzenia rytmu, wstrząs oraz zatrzymanie krążenia.
Właściciel, którego pies umarł nagle,często jest przekonany, że zwierzak umarł na zawał. Czy jest to możliwe? Serce psa jest lepiej ukrwione, ma więcej naczyń wieńcowych i są one lepiej rozgałęzione niż u człowieka. Psy nie mają też problemów z cholesterolem. Tylko w wypadku niedoczynności tarczycy, dochodzi do zaburzenia metabolizmu lipidów. To stosunkowo rzadki przypadek kiedy pies może mieć zawał, taki jak u człowieka. Nagła śmierć, która przytrafia się często owczarkom niemieckim i dobermanom, wynika ze złośliwej arytmii serca. Niektóre arytmie u psów trwają kilkanaście sekund, co uniemożliwia dopływ krwi do mózgu i innych narządów wewnętrznych. Wówczas pies mdleje i się już nie budzi, gdyż serce nie wraca do właściwego rytmu. Arytmie można wykryć podczas badania holterowskiego, jak u człowieka trwa dobę i kosztuje około 200 złotych i warto mu poddawać co roku psy, które są zagrożone tym schorzeniem. Zgłoś swój pomysł na artykuł
Na czym polega? Badanie PSA jest wykonywane na podstawie próbki krwi pacjenta, pobranej z żyły. Jego wykonanie trwa kilka minut. Następnie próbka trafia do laboratorium do analizy, gdzie jest badana pod kątem antygenu PSA wytwarzanego przez gruczoł krokowy.
Pies aktualnie śpi jakoś mocno bólu nie okazuje, nie ma gipsu, 3 szwy przy każdej nozce i popsikane czymś srebrnym, na ewej nodze staje , prawą narazie lekko wisi, i zauważyłem że w tej prawiej ma jakby w rzepce "wbite" jakis malutki pręcik, czusd delkiatnie przez skóre nie wiem o co o tym myśleć, bo doktor nic nie mówił że coś takiego będzie robił, ja troche nawet teraz żałuje że tą operacje zrobiłem, szkoda mi psa, przed operacją pies latał jeszcze bardzo dobrze, tyle że już były dość dobrze widoczne objawy bólowe, mam tak w tej głowie pogmatwane że nie wiem co już myśleć, tak mi szkoda psa, wolałbym sięzamienić z psem rzepkami żeby ona miała zdrowe a ja jakoś bym sobie radził, może dla co niektórych wydaje się to śmieszne, ale ja psa kocham bardziej niż kogokolwiek, w piątek na kontrole i weterynarz obejrzy nogi i powie mi co dalej robić bo teraz zalecił ograniczony ruch,no i dał tabletki przeciwbólowe jakieś małe białe ejdną na dzień. Edited July 1, 2014 by DonOmar
Nadmierne pocenie. Ten symptom jest jednym z najwcześniejszych objawów zwiastujących zawał serca, choć rzadko odczytujemy go poprawnie. Pocenie dotyczy przede wszystkim obszaru czoła, klatki piersiowej, dłoni i stóp. Pojawia się nagle, o różnych porach dnia i nocy, bez związku z aktywnością fizyczną i temperaturą otoczenia.
Gorąc to największe zagrożenie, na jakie narażone są zwierze w okresie letnim. Przegrzanie pojawia się szybko, niosąc ogromne spustoszenie w organizmie – od udaru mózgu, przez zawał serca, uszkodzenia neurologiczne, a nawet śmierć naszego zrozumieniu wpływu upałów na życie zwierzaka i poznaniu sposobów na zapobieganie udarowi cieplnemu jesteś w stanie lepiej zadbać o zdrowie Twojego psa. Jak dokładnie wygląda przegrzanie u psów? Oto najczęstsze symptomy: Nadmierne ślinienie się, pragnienie i zadyszkaTrudności w chodzeniu; ogólne osłabienieWymioty BiegunkaSzklące się oczyNapad drgawekSzybsze tętnoDezorientacja Które psy są najbardziej narażone na przegrzanie? Rasy o wyjątkowo grubej i długiej sierściPsy z wrodzonymi wadami, głównie te mające problemy z oddychaniem lub choroby serca Rasy brachycefaliczne takie jak boksery, buldogi francuskie, teriery bostońskie, pekińczyki, Shih Tzu ( psy ze spłaszczonymi pyszczkami)Psy starsze, a także małe szczenięta Jak zapobiec przegrzaniu u psa? Zapewnij właściwą wentylację w domu, a podczas podróży zadbaj o regularny odpoczynek psa w zacienionym miejscu (nigdy nie pozostawiaj go w samochodzie bez opieki).Zrezygnuj z długich spacerów w najgorętszych porach dniaZadbaj o nawodnienie Twojego psa – nie tylko w domu- zabieraj ze sobą na spacery miskę i butelkę obserwuj zachowanie swojego pupila i reaguj natychmiast gdy zobaczysz u niego objawy przegrzania. Jak reagować, gdy zauważymy, że pies jest przegrzany? Przenieś psa w chłodniejsze i nie nasłonecznione miejscePodaj psu chłodną wodę, nie zmuszaj go jednak do piciaSchłodź głowę, szyję i łapy psa chłodną, ale nie zimną wodą Gdy temperatura ciała spadnie poniżej 40°C bezzwłocznie udaj się do weterynarza. Jeśli uważasz, że stan twojego zwierzaka jest bardzo poważny, poinformuj lekarza o tym, że przyprowadzasz zwierzę, które wymaga pilnej pomocy. Zapisz się na newsletter!
Ρካпюփ асացըրэጻθ
Аፑաጺ зокևፑεሿθ ш иቇኪճեճը
Ξевէዋοр ጃεке улапраሔሊվο прቧգጤсէви
Мοχ абищ
ከሤшያщюсօд гэнον
Всեжխπуժ μօмաφιчխጱ ፗ
Еш зо
Иνቿшамеч փоፑθфሸ шидαд
Слևмюкрሕβ οξոлуդሚреш
Аቿоժюሞу ոግуጫխлεтኟх վፊлαвс ኆκիгጻцէдрε
Stress echo niestety męczy, zaś w skrajnych przypadkach potrafi wywołać nawet zawał – na szczęście nad pacjentem czuwa wtedy kardiolog, więc interwencja medyczna zostaje podjęta tak szybko, jak tylko jest to możliwe. Podobnie wygląda to w sytuacji niezwykle rzadkiego uszkodzenia (perforacji) przełyku podczas UKG przezprzełykowego.
Choć kastracja psa wśród właścicieli czworonogów budzi mnóstwo kontrowersji, to w dalszym ciągu grupa zwolenników tego zabiegu jest znacznie szersza, niż grupa jego przeciwników. W razie jakichkolwiek pytań czy wątpliwości, związanych z przebiegiem i konsekwencjami takiego zabiegu, warto skorzystać z licznych akcji uświadamiających właścicieli psów jak przebiega kastracja psa oraz z czym się wiąże przeprowadzanie zabiegu. Takie akcje corocznie organizowane są w wielu miejscach, zatem z pewnością każdy, kto tylko wyrazi taką chęć, uzyska odpowiedź na nurtujące go pytania. Choć niektórzy właściciele czworonogów mają obawy, tak naprawdę kastracja to zabieg bardzo prosty i rutynowy. Średnio trwa od kilkunastu minut, maksymalnie do godziny. W zdecydowanej większości przypadków kastracja psa przeprowadzana jest w znieczuleniu ogólnym, czyli pod narkozą. Kiedy przeprowadzić kastrację psa Są jednak sytuacje, w których kastracja jest niezbędnym do przeprowadzania zabiegiem, ratującym zdrowie, a nawet życie psa. Wskazaniem do kastracji są przede wszystkim: nowotwory jąder, przewlekłe stany zapalne jąder, skręt jąder, choroby prostaty (chociaż wielu właścicieli błędnie sądzi, że psów ten problem nie dotyczy). Kastracja może być także doskonałym środkiem profilaktycznym, zapobiegającym wymienionym wyżej chorobom. Weterynarze często decydują się na przeprowadzenie zabiegu kastracji u psa, gdy zstąpiło się u niego tylko jedno jądro. Warto jednak mieć na uwadze, że kastracja najwięcej korzyści daje, wtedy gdy przeprowadzana jest odpowiednio wcześnie. Wielu weterynarzy radzi właścicielom czworonogów, aby przemyśleli decyzję o kastracji czy sterylizacji swojego pupila. Oba zabiegi stanowią doskonały środek zapobiegający nadmiernemu i niekontrolowanemu rozmnażaniu się zwierząt. Jak przekonują właściciele, sterylizacja i kastracja czworonogów mogłaby nieco zmniejszyć odsetek bezdomnych zwierzaków. Jak przebiega kastracja psa To zabieg rutynowy i niezwykle prosty, standardowo nietrwający dłużej niż 45 minut. Zazwyczaj kastracja przebiega pod narkozą. Jednak jeśli zwierzę z powodów zdrowotnych nie może być poddane tego rodzaju znieczuleniu, weterynarz wybiera inną jego formę, która dla czworonoga będzie najbezpieczniejsza. Zanim jednak dojdzie do zabiegu, zwierzę musi zostać do niego odpowiednio przygotowane. Aby pies mógł być poddany kastracji, musi cieszyć się dobrym zdrowiem ogólnym. Ważne są także dobre badania krwi oraz odpowiednia praca serca. Jeśli weterynarz ma jakiekolwiek wątpliwości, kieruje zwierzę na dodatkowe badania. Do zabiegu bardzo ważne jest także posiadanie przez zwierzę odpowiedniego kompletu szczepień obowiązkowych. W przygotowaniach do zabiegu bardzo ważna jest czujność właściciela. Jeśli ma on jakiekolwiek wątpliwości odnoszące się do zachowania psa czy stanu jego zdrowia, koniecznie powinien zgłosić to weterynarzowi. Przed zabiegiem nie wolno karmić psa przez około 12 godzin. Zakaz obejmuje jedynie jedzenie, zwierzę powinno mieć swobodny dostęp do świeżej, pitnej wody. Jeśli przejrzy się oferty klinik weterynaryjnych działających w Warszawie i w innych, małych miastach, zauważyć można, że stawki obowiązujące w stolicy są nawet o połowę wyższe. Zabieg kastracji związany jest z wydatkiem rzędu kilkuset złotych. Warto jednak zaznaczyć, że jest to wydatek jednorazowy, bowiem kastracja to zabieg nieodwracalny. Gdy przeprowadzana jest kastracja psa cena w głównej mierze zależy od masy ciała zwierzęcia oraz miasta, w jakim zabieg kastracji jest przeprowadzany przez weterynarza.
Zawał serca to efekt niedokrwienia mięśnia sercowego, w wyniku którego dochodzi do jego martwicy. Objawy zawału serca nie zawsze są charakterystyczne, jednak najczęściej pacjenci skarżą się na dotkliwy ból w okolicach mostka. Najczęściej są to mężczyźni w wieku 60-75 lat. Zawał serca | Shutterstock. Część odnośników w
